Huilen in de Bijbel

Het zijn emoties die mensen met elkaar verbinden. In vreugdevolle situaties of juist in moeilijke omstandigheden ontstaat een band tussen mensen en groeit de onderlinge liefde.

📖 Romeinen 12:15 HSV¹⁵Verblijd u met hen die blij zijn, en huil met hen die huilen.Huilen is een uiting van intense emoties, onder meer van blijheid en van verdriet, waarbij tranen worden gemaakt. Soms huilt iemand stil, in andere gevallen wordt erbij gesnikt of hard geluid gemaakt.

In de Bijbel wordt er ook regelmatig gehuild. We gaan kijken naar redenen om te huilen.

Redenen om te huilen

Spijt en onrecht

In de voorbeelden uit de Bijbel zien we dat het huilen in alle gevallen gepaard gaat met intense emoties. Denk bijvoorbeeld aan heftige gevoelens van spijt en onrecht. Dat zien we terug bij Petrus als hij Jezus driemaal verloochend heeft. Op het moment dat hij de haan hoort kraaien, denkt hij aan wat Jezus de vorige avond gezegd heeft en huilt hij bittere tranen van spijt. 📖 Mattheus 26:75 HSV⁷⁵En meteen kraaide de haan; en Petrus herinnerde zich het woord van Jezus, Die tegen hem gezegd had: Voordat de haan gekraaid zal hebben, zult u Mij driemaal verloochenen. Toen ging hij naar buiten en huilde bitter..

Ook Ezau betreurt zijn ondoordachte handelen. Hij heeft zijn eerstgeboorterecht verspeeld. Als hij achter het bedrog van zijn jongere broer komt en merkt dat die de speciale zegen al ontvangen heeft, ervaart Ezau dat hem groot onrecht is aangedaan. Dan vraagt hij Izak: “Hebt u alleen maar deze ene zegen, mijn vader? Zegen mij, ook mij, mijn vader! En Ezau begon luid te huilen.” 📖 Genesis 27:38 HSV³⁸Daarop zei Ezau tegen zijn vader: Hebt u alleen maar deze ene zegen, mijn vader? Zegen mij, ook mij, mijn vader! En Ezau begon luid te huilen..

De profeet Elisa huilt vanwege wreedheden die zullen gaan gebeuren. 📖 2 Koningen 8:11-12 HSV¹¹Hij zette een strak gezicht en hield dat zo, tot beschamens toe; en de man Gods begon te huilen. ¹²Toen zei Hazaël: Waarom huilt mijn heer? Hij zei: Omdat ik weet wat voor kwaad u de Israëlieten zult aandoen: u zult hun vestingen in brand steken, hun jongemannen met het zwaard doden, hun kleine kinderen verpletteren en hun zwangere vrouwen opensnijden.Bij de intocht in Jeruzalem huilde Jezus ook om wat er in de toekomst zal gaan gebeuren. Hij voorzegt hier de verwoesting van de stad. 📖 Lukas 41:39-44 HSV³⁹Zie Mijn handen en Mijn voeten, want Ik ben het Zelf. Raak Mij aan en zie, want een geest heeft geen vlees en beenderen, zoals u ziet dat Ik heb. ⁴⁰En terwijl Hij dit zei, liet Hij hun de handen en de voeten zien. ⁴¹En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zei Hij tegen hen: Hebt u hier iets te eten? ⁴²En zij gaven Hem een stuk van een gebakken vis en van een honingraat. ⁴³En Hij nam het aan en at het voor hun ogen op. ⁴⁴En Hij zei tegen hen: Dit zijn de woorden die Ik tot u sprak toen Ik nog bij u was, dat alles vervuld moest worden wat over Mij geschreven staat in de Wet van Mozes en in de Profeten en in de Psalmen.. Maar er is nog een reden waarom Christus weende. De leiders van het volk misbruiken hun macht om Gods boodschap van liefde tot een zwaar juk te maken, de waarheid te onderdrukken, zodat het de mensen zo min mogelijk bereikt en uiteindelijk de Zoon van God te doden. Het gaat Hem niet om Zichzelf, maar om mensen die voor eeuwig verloren gaan. Dat maakt Hem intens verdrietig.

📖 Lukas 13:34 HSV³⁴Jeruzalem, Jeruzalem, u die de profeten doodt en stenigt die naar u toe gezonden zijn, hoe vaak heb Ik uw kinderen bijeen willen brengen, op de wijze waarop een hen haar kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels, maar u hebt niet gewild!Ontmoeting en afscheid

In Genesis staan meerdere ontmoetingen beschreven, waarbij gehuild wordt, zoals tussen Jakob en Rachel in 📖 Genesis 29:11 HSV¹¹Jakob kuste Rachel en begon luid te huilen.. Ook als Jakob jaren later Ezau opnieuw ontmoet en de broers zich met elkaar verzoenen, vloeien er tranen. 📖 Genesis 33:4 HSV⁴Maar Ezau snelde hem tegemoet, omarmde hem, viel hem om de hals en kuste hem; en zij huilden..

Veel later zijn leven heeft Jakob nog een emotionele ontmoeting. Jarenlang denkt hij dat zijn geliefde zoon Jozef niet meer leeft. Uiteindelijk ontmoeten zijn andere zoons Jozef in Egypte, waarna de hele familie naar Egypte emigreert. Jozef gaat “zijn vader Israël tegemoet. Toen hij voor hem verscheen, viel hij hem om de hals en huilde hij lange tijd aan zijn hals.” 📖 Genesis 46:29 HSV²⁹spande Jozef zijn wagen in en ging naar Gosen, zijn vader Israël tegemoet. Toen hij voor hem verscheen, viel hij hem om de hals en huilde hij lange tijd aan zijn hals..

Ook bij een afscheid tussen mensen die veel om elkaar geven wordt gehuild door mensen in de Bijbel. Het eerste voorbeeld vinden we in 📖 Ruth 1 HSV¹In de dagen dat de richters leiding gaven aan het volk, gebeurde het dat er hongersnood was in het land. Daarom ging een man uit Bethlehem in Juda op weg om als vreemdeling in de vlakten van Moab te verblijven, hij, zijn vrouw en zijn twee zonen. ²De naam van de man was Elimelech, de naam van zijn vrouw Naomi en de namen van zijn twee zonen Machlon en Chiljon, Efrathieten uit Bethlehem in Juda. En zij kwamen in de vlakten van Moab en bleven daar. ³Elimelech, de man van Naomi, stierf, en zij bleef achter met haar twee zonen. ⁴Die namen voor zich Moabitische vrouwen. De naam van de ene was Orpa en de naam van de andere Ruth. En zij bleven daar ongeveer tien jaar. ⁵En die twee, Machlon en Chiljon, stierven ook. Zo bleef de vrouw achter, zonder haar twee zonen en zonder haar man. ⁶Toen maakte zij zich met haar schoondochters gereed en keerde terug uit de vlakten van Moab, want zij had in het land Moab gehoord dat de HEERE naar Zijn volk omgezien had door hun brood te geven. ⁷Daarom trok zij weg uit de plaats waar zij geweest was, en haar twee schoondochters gingen met haar mee Toen zij op weg gegaan waren om terug te keren naar het land Juda, ⁸zei Naomi tegen haar twee schoondochters: Ga heen, keer terug, ieder naar het huis van haar moeder. Moge de HEERE jullie goedertierenheid bewijzen, zoals jullie die bewezen hebben aan hen die gestorven zijn, en aan mij. ⁹Moge de HEERE jullie geven dat jullie rust vinden, ieder in het huis van haar man. Toen zij hen kuste, begonnen zij luid te huilen. ¹⁰En zij zeiden tegen haar: Voorzeker, wij keren met u terug naar uw volk. ¹¹Maar Naomi zei: Keer terug, mijn dochters! Waarom zouden jullie met mij meegaan? Heb ik nog zonen in mijn lichaam, die jullie tot mannen zouden kunnen worden? ¹²Keer terug, mijn dochters! Ga heen, want ik ben te oud om een man te hebben. Al zou ik zeggen: Ik heb hoop, en al zou ik zelfs in deze nacht een man hebben, ja zelfs zonen baren, ¹³zouden jullie dan wachten tot zij groot geworden waren? Zou dat jullie er dan van weerhouden om een man te hebben? Nee, mijn dochters, want het is voor mij veel bitterder dan voor jullie: de hand van de HEERE is tegen mij uitgestrekt. ¹⁴Toen begonnen zij opnieuw luid te huilen. En Orpa kuste haar schoonmoeder, maar Ruth klampte zich aan haar vast. ¹⁵Daarom zei zij: Zie, je schoonzuster is teruggekeerd naar haar volk en naar haar goden. Keer ook terug, je schoonzuster achterna. ¹⁶Maar Ruth zei: Dring er bij mij niet langer op aan u te verlaten en terug te gaan, bij u vandaan. Want waar u heen gaat, zal ik ook gaan, en waar u overnacht, zal ik overnachten. Uw volk is mijn volk en uw God mijn God. ¹⁷Waar u sterft, zal ik sterven, en daar zal ik begraven worden. De HEERE mag zó en nog veel erger doen: voorzeker, alleen de dood zal scheiding maken tussen mij en u. ¹⁸Toen zij zag dat zij zich vast voorgenomen had met haar mee te gaan, hield zij op tot haar te spreken. ¹⁹Zo gingen zij samen verder, tot zij in Bethlehem kwamen. En het gebeurde, toen zij Bethlehem binnenkwamen, dat de hele stad over hen in rep en roer raakte, en de vrouwen zeiden: Is dit Naomi? ²⁰Maar zij zei tegen hen: Noem mij niet Naomi, noem mij Mara, want de Almachtige heeft mij grote bitterheid aangedaan. ²¹Ík ging vol weg, maar de HEERE heeft mij leeg laten terugkeren. Waarom zou u mij Naomi noemen, nu de HEERE tegen mij getuigd heeft en de Almachtige mij kwaad gedaan heeft? ²²Zo keerde Naomi terug, en met haar Ruth, de Moabitische, haar schoondochter. Zij keerde uit de vlakten van Moab terug. En zij kwamen in Bethlehem, aan het begin van de gersteoogst. als Naomi haar schoondochters zegt dat het beter voor hen is om bij hun eigen volk te blijven.

De trouwe vrienden Jonathan en David worden door de omstandigheden gedwongen afscheid van elkaar te nemen, wat gepaard gaat met buigingen, omhelzen en huilen. 📖 1 Samuel 20:41 HSV⁴¹Toen de jongen weggegaan was, stond David op van de zuidzijde, en hij wierp zich met het gezicht ter aarde. Hij boog zich driemaal, zij kusten elkaar, en huilden met elkaar, totdat David zich vermande..

Paulus is in 📖 Handelingen 20 HSV¹Nadat de opschudding bedaard was, ontbood Paulus de discipelen en, na hen gegroet te hebben, vertrok hij om naar Macedonië te reizen. ²En toen hij die delen van het land doorgetrokken was en hen met veel woorden bemoedigd had, kwam hij in Griekenland. ³En toen hij daar drie maanden doorgebracht had, en de Joden een aanslag op hem wilden plegen toen hij op het punt stond naar Syrië te varen, vatte hij het plan op terug te keren door Macedonië. ⁴En tot in Asia vergezelden hem Sopater uit Berea, en van de Thessalonicenzen Aristarchus en Secundus, en Gajus uit Derbe, en Timotheüs, en Tychikus en Trofimus uit Asia. ⁵Dezen waren vooruitgereisd en wachtten ons op in Troas. ⁶Wij echter vertrokken na de dagen van de ongezuurde broden per schip van Filippi en kwamen binnen vijf dagen bij hen in Troas aan, waar wij zeven dagen verbleven. ⁷En op de eerste dag van de week, toen de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken, sprak Paulus hen toe, omdat hij de zijn toespraak voortduren tot middernacht. ⁸En er waren veel lampen in de bovenzaal waar zij bijeenwaren. ⁹En een zekere jongeman, van wie de naam Eutychus was, zat in het venster en werd door een diepe slaap overmand, doordat Paulus zo lang sprak. Hij viel, door de slaap overmand, van de derde verdieping naar beneden en werd dood opgetild. ¹⁰Maar Paulus ging naar beneden, wierp zich op hem, sloeg zijn armen om hem heen en zei: Maak geen misbaar, want zijn ziel is in hem. ¹¹En nadat hij weer naar boven gegaan was, brood gebroken en iets genuttigd had, en hij lang, tot het aanbreken van de dag toe, met hen gesproken had, vertrok hij zo. ¹²En zij brachten de jongen levend mee en werden bovenmate vertroost. ¹³Wij nu waren vooruitgegaan naar het schip en voeren weg naar Assus, waar wij Paulus aan boord zouden nemen, want zo had hij het ons opgedragen, omdat hijzelf te voet zou gaan. ¹⁴En toen hij zich in Assus bij ons gevoegd had, namen wij hem aan boord en gingen naar Mitylene. ¹⁵En daarvandaan voeren wij verder en kwamen de dag ter hoogte van Chios, en de dag daarna legden wij aan in Samos en bleven in Trogyllion, en de daarop dag kwamen wij in Milete aan. ¹⁶Want Paulus had zich voorgenomen Efeze voorbij te varen om geen tijd in Asia te hoeven doorbrengen, want hij haastte zich om, als het mogelijk voor hem was, op de Pinksterdag in Jeruzalem te zijn. ¹⁷Maar hij stuurde iemand uit Milete naar Efeze en liet de ouderlingen van de gemeente halen. ¹⁸En toen zij bij hem gekomen waren, zei hij tegen hen: U weet hoe ik, van de eerste dag af dat ik in Asia aankwam, heel de tijd in uw midden geweest ben ¹⁹en de Heere gediend heb met alle nederigheid en veel tranen, en onder verzoekingen die mij overkomen zijn door de aanslagen van de Joden; ²⁰hoe ik niets van wat nuttig was, nagelaten heb u te verkondigen en te onderwijzen, in het openbaar en in de huizen, ²¹en ik heb zowel tegenover Joden als Grieken getuigd van de bekering tot God en het geloof in onze Heere Jezus Christus. ²²En nu, zie, ik reis, gebonden door de Geest, naar Jeruzalem, en ik weet niet wat ik daar zal tegenkomen, ²³behalve dan dat de Heilige Geest van stad tot stad getuigt dat mij boeien en verdrukkingen te wachten staan. ²⁴Maar ik maak mij nergens zorgen over, en ook acht ik mijn leven niet kostbaar voor mijzelf, opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen, evenals de bediening die ik van de Heere Jezus ontvangen heb om te getuigen van het Evangelie van Gods genade. ²⁵En nu, zie, ik weet dat u allen, bij wie ik rondgegaan ben en het Koninkrijk van God gepredikt heb, mijn gezicht niet meer zult zien. ²⁶Daarom betuig ik u op de huidige dag dat ik rein ben van het bloed van allen, ²⁷want ik heb niet nagelaten u heel het raadsbesluit van God te verkondigen. ²⁸Zie dan toe op uzelf en op heel de kudde, te midden waarvan de Heilige Geest u tot opzieners aangesteld heeft om de gemeente van God te weiden, die Hij verkregen heeft door Zijn eigen bloed. ²⁹Want dit weet ik: dat na mijn vertrek wrede wolven bij u zullen binnenkomen, die de kudde niet sparen; ³⁰en dat uit uw eigen midden mannen zullen opstaan die de waarheid verdraaien om de discipelen weg te trekken achter zich aan. ³¹Daarom: wees waakzaam, en bedenk dat ik drie jaar lang, nacht en dag, niet heb opgehouden iedereen onder tranen terecht te wijzen. ³²En nu, broeders, ik draag u op aan God en aan het woord van Zijn genade, aan Hem Die bij machte is om op te bouwen en u een erfdeel te geven onder al de geheiligden. ³³Ik heb niemands zilver of goud of kleding verlangd. ³⁴En u weet zelf dat deze handen dienst hebben gedaan om te voorzien in mijn behoeften, en voor hen die bij mij waren. ³⁵Ik heb u in alles laten zien dat men, door zo te arbeiden, het moet opnemen voor de zwakken en de woorden van de Heere Jezus in herinnering moet houden, namelijk dat Hij gezegd heeft: Het is zaliger te geven dan te ontvangen. ³⁶En toen hij dit gezegd had, knielde hij neer en bad met hen allen. ³⁷En allen begonnen luid te huilen, vielen Paulus om de hals en kusten hem, ³⁸zeer bedroefd, vooral om het woord dat hij gesproken had, namelijk dat zij zijn gezicht niet meer zouden zien. En zij deden hem uitgeleide naar het schip. met haast onderweg naar Jeruzalem, maar toch regelt hij dat hij afscheid kan nemen van de ouderlingen in Efeze. Er vindt een soort dienst plaats, waarbij Paulus getuigt, bemoedigt en afsluit met gebed.

📖 Handelingen 20:36-38 HSV³⁶En toen hij dit gezegd had, knielde hij neer en bad met hen allen. ³⁷En allen begonnen luid te huilen, vielen Paulus om de hals en kusten hem, ³⁸zeer bedroefd, vooral om het woord dat hij gesproken had, namelijk dat zij zijn gezicht niet meer zouden zien. En zij deden hem uitgeleide naar het schip.Ziekte en (aankomend) overlijden zijn ook redenen om te huilen, waarvan we voorbeelden in Gods Woord terugvinden. Hagar huilt als ze denkt dat Ismael zal sterven. 📖 Genesis 21:16 HSV¹⁶Zij ging op een afstand zitten, zo ver als men met een boog kan schieten, want zij zei: Laat ik het kind niet zien sterven. Terwijl zij op een afstand zat, begon ze luid te huilen..

Ook de weduwe uit Naïn en degenen bij het huis van Jaïrus huilen vanwege rouw.

Na het overlijden van Jezus huilen Maria en de discipelen van verdriet. Op de eerste dag van de week, de zondag, gaat Maria naar het graf om Christus lichaam te verzorgen, maar ze vindt een leeg graf.📖 Johannes 20:15-16 HSV¹⁵Jezus zei tegen haar: Vrouw, waarom huilt u? Wie zoekt u? Zij dacht dat het de tuinman was, en zei tegen Hem: Mijnheer, als u Hem weggedragen hebt, zeg mij dan waar u Hem neergelegd hebt en ik zal Hem weghalen. ¹⁶Jezus zei tegen haar: Maria! Zij keerde zich om en zei tegen Hem: Rabboeni; dat betekent: Meester.Maria gaat naar de discipelen om het goede nieuws van Jezus’ opstanding te vertellen. Maar “de discipelen van Jezus treurden en huilen om Zijn dood” 📖 Markus 16:10 HSV¹⁰Die ging heen en berichtte het aan hen die bij Hem geweest waren, die treurden en huilden.. En ze geloofden Maria niet, totdat Jezus later op die dag bij hen komt en ze het met eigen ogen zien.

Huilen na een overlijden

Tegen de weduwe uit Naïn en de mensen in het huis van Jaïrus zegt Jezus: "huil niet". 📖 Lukas 7:13 HSV¹³En toen de Heere haar zag, was Hij innerlijk met ontferming bewogen over haar, en zei Hij tegen haar: Huil niet. en 📖 Lukas 8:52 HSV⁵²Allen huilden luid en bedreven rouw over haar. Hij zei: Huil niet; zij is niet gestorven, maar zij slaapt.. David vast en huilt als zijn zoon ongeneeslijk ziek is, maar stopt daarmee als de jongen overleden is. 📖 2 Samuel 12:18-24 HSV¹⁸Het gebeurde op de zevende dag dat het kind stierf. De dienaren van David waren bevreesd tegen hem te zeggen dat het kind dood was, want zij zeiden: Zie, toen het kind nog levend was, spraken wij tot hem, maar hij wilde niet naar onze stem luisteren. Hoe kunnen wij dan tegen hem zeggen: Het kind is dood? Dat zou kwaad doen! ¹⁹Maar David zag dat zijn dienaren mompelden; daardoor merkte David dat het kind dood was. Dus zei David tegen zijn dienaren: Is het kind dood? Zij zeiden daarop: Ja, het is dood. ²⁰Toen stond David op van de grond, waste en zalfde zich en wisselde van kleding. Hij ging het huis van de HEERE binnen en boog zich neer. Daarna kwam hij in zijn huis en vroeg om eten; zij zetten hem voedsel voor en hij at. ²¹Toen zeiden zijn dienaren tegen hem: Wat betekent dit wat u gedaan hebt? Om het levende kind hebt u gevast en gehuild, maar nadat het kind gestorven is, bent u opgestaan en hebt u de maaltijd gebruikt. ²²Hij zei: Toen het kind nog leefde, heb ik gevast en gehuild, want ik zei: Wie weet, is de HEERE mij genadig, zodat het kind in leven blijft. ²³Maar nu is het dood; waarom zou ik nu vasten? Zal ik hem nog terug kunnen halen? Ik zal wel naar hem toe gaan, maar hij zal niet bij mij terugkomen. ²⁴Daarna troostte David zijn vrouw Bathseba. Hij ging naar haar toe en sliep met haar. Zij baarde een zoon, die hij de naam Salomo gaf. De HEERE had hem lief,.

Is het dan verkeerd om te huilen als er iemand dood is gegaan? Nee, het is niet fout. De eerste twee jonge mensen worden namelijk kort na het 'huil niet' opgewekt uit de dood.

David staat er kort na het overlijden realistisch in, zoals we lezen in het genoemde Bijbelgedeelte. Hij gaat wel naar zijn vrouw toe om haar te troosten. Per persoon zijn er verschillen in de behoeftes en manieren van uiten bij het rouwen. En die verschillen mogen er zijn. Dat David stopt met huilen, wil niet zeggen dat jij of ik niet mogen huilen als een dierbare overlijdt.

“We leven met je mee in je rouwproces en je weduwschap. Ik heb de weg die jullie nu gaan afgelegd en weet wat het betekent. Hoeveel verdriet is er in onze wereld! Hoeveel verdriet! Hoeveel gehuil! Het is niet juist om tegen de nabestaanden te zeggen: "Huil niet; het is niet juist om te huilen." Zulke woorden hebben weinig troost in zich. Er is geen zonde in wenen. Ook al is degene die overlijdt jarenlang een lijder geweest door zwakte en pijn, toch veegt dat de tranen niet van onze ogen.” Retirement Years, p.158.

Ook Jezus huilde toen zijn vriend overleden was en Hij zijn graf bezoekt.

Effect van huilen in de Bijbel

Nadat Lazarus gestorven is, gaan de Heere en Zijn discipelen naar Bethanië.

📖 Johannes 11:32-36 HSV³²Zodra dan Maria kwam waar Jezus was, en Hem zag, viel zij aan Zijn voeten en zei tegen Hem: Heere, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn. ³³Toen Jezus haar dan zag huilen, en ook de Joden die met haar meekwamen, zag huilen, werd Hij heftig in de geest bewogen en raakte innerlijk in beroering. ³⁴En Hij zei: Waar hebt u hem gelegd? Zij zeiden tegen Hem: Heere, kom het zien. ³⁵Jezus weende. ³⁶De Joden dan zeiden: Zie, hoe lief Hij hem had!Het belangrijkste aspect van huilen is dat het effect op mensen om je heen heeft. Het brengt de emotie over op anderen, zoals we in het Schriftgedeelte lezen. Tranen roepen empathie op bij de mensen om je heen, die vervolgens hulp of troost kunnen bieden.

Met tranen tot God bidden

Niet alleen mensen kunnen ons ondersteuning geven als we verdrietig zijn. We mogen te allen tijde onze zorgen in gebed aan God voorleggen.

In 1 Samuel 1 denkt Eli dat Hannah dronken is, maar dat is niet waar. “Vanwege de veelheid van mijn gedachten en mijn verdriet heb ik tot nu toe gesproken.” Zegt ze in 📖 1 Samuel 1:16 HSV¹⁶Houd uw dienares toch niet voor een verdorven vrouw, want vanwege de veelheid van mijn gedachten en mijn verdriet heb ik tot nu toe gesproken.. In gebed stort Hannah haar hart uit bij de Heere. De stress is haar te veel geworden, het verlangen naar een kindje, de pesterijen. Ze raakt er depressief van en huilt veel, maar nadat ze biddend haar gelofte aan God doet, voelt ze zich beter.

’s Avonds laat wordt het meest gehuild. Ook David huilt in de eerste boetpsalm rond die tijd, maar net als Hannah voelt hij zich na zijn huilbui beter. Hij vertrouwt op de belofte dat God ieder oprecht gebed hoort.

📖 Psalm 6:7,10 HSV⁷Ik ben moe van mijn zuchten, heel de nacht maak ik mijn bed nat, doorweek ik mijn rustbank met mijn tranen. ¹⁰De HEERE heeft mijn smeken gehoord, de HEERE zal mijn gebed aannemen.‘Kom tot inkeer’ is de oproep van Jakobus. 📖 Jakobus 4:9-10 HSV⁹Besef uw ellendige staat en treur en huil. Laat uw lachen veranderd worden in treuren en uw blijdschap in droefheid. ¹⁰Verneder u voor de Heere, en Hij zal u verhogen.Het lijkt misschien vreemd dat lachen en blijdschap in treuren en droefheid verandert moet worden. De apostel dringt echter aan op een oprechte en volledige bekering tot God. Het inzicht dat je jezelf niet kan redden, geeft dat je jezelf vernedert en naar God toe gaat in afhankelijkheid van Hem. De Heere zal je dan aannemen en na droefheid weer blijdschap geven.

Alle tranen afwissen

We mogen nu al vooruitzien naar de beloftes die ons gegeven zijn in de Bijbel. Vanaf de wederkomst van Jezus zal er geen verdriet of ellende meer zijn. God zelf zal alle tranen van onze ogen afwissen. Is dat niet een mooi toekomstperspectief?

📖 Johannes 16:20 en 22 HSV²⁰Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u dat u zult huilen en weeklagen, maar de wereld zal zich verblijden; en u zult bedroefd zijn, maar uw droefheid zal tot blijdschap worden. ²²Ook u hebt dan nu wel droefheid, maar Ik zal u weerzien, en uw hart zal zich verblijden, en niemand zal uw blijdschap van u wegnemen.

📖 Openbaring 21:4 HSV⁴En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.